ترجمه و انتشار کتاب «باوهاوس»، اثر ماگدالنا دروسته
کتاب «باوهاوس» اثر ماگدالنا دروسته با ترجمه نغمه نظرنیا منتشر شد. این
کتاب جلد نهم از مجموعه «مشاهیر معماری» انتشارات هنر معماری قرن، ناشر
تخصصی کتابهای معماری و طراحی داخلی است.
این کتاب با زیرعنوان «۱۹۳۳-۱۹۱۹/ اصلاح و آوان-گارد» به بررسی تاریخچه مدرسه هنری «باوهاوس» در آلمان و نحوه فعالیت دانشجویان و استادان آن اختصاص دارد.
مدرسه باوهاوس یکی از مهمترین آغازگران جنبش مدرنیسم و از سردمداران استفاده از فرمهای پایه(مربع، مثلث و دایره)، رنگهای اصلی (آبی، قرمز و زرد) ، اثاثیه لولهای شکل از جنس فولاد ، معماری مکعبی سفید و کارکردگرایی بوده است.
باهاوس متعلق به طیف سیاسی چپ بوده و ابتکارات مدرن آن در دوره رایش سوم با وجود اتهامات و برچسبهایی چون «بلشویست فرهنگی»، «انترناسیونالیست» و «یهودی»، بسیار مورد استفاده رژیم نازی قرار میگرفته است.
ماکس بیل در سال ۱۹۵۱ درباره این مدرسه ميگويد: «باوهاوس در آلمان امروز به یک اسطوره تبدیل شده است.» در پیشگفتار کتاب در همین ارتباط میخوانیم: «جنبههای گوناگون باوهاوس در مقام یک مدرسه بسیار بیش از آن چیزی بود که از اصطلاح «افسانهی باوهاوس» به ذهن خطور میکرد...»
والتر گروپیوس اولین مدیر مدرسه باوهاوس در سال ۱۹۱۹، سال تاسیس اين مدرسه، بیانیهای با عنوان «باوهاوس» گرد آورد که مجموعهای بود از ایدههای مختلف در مورد آموزش غیر آکادمیک و اصلاح مدارس هنر. وی در این بیانیه ضرورت همکاری بین هنرمندان و صنعتگران را اعلام کرد و در این راه، بار دیگر ایده سنتزی را بهخدمت گرفت که به دوره ورکبوک او بازمیگشت.
اصول زيباشناختي كه پيش از ترك باوهاوس بهوسيله گروپيوس در سال ۱۹۲۸ در آن بهوجود آمده بودند، تا امروز نيز شاخصه «سبك باوهاوس» شمرده مي شوند. طرحهايي كه معمولا پيچيده و مركب بودند، بر هويتي ماشينوار تاكيد ميكردند و در تقابل آشكار با فرمهاي منسجم و شناور قرار ميگرفتند.
نويسنده درسراسر اين كتاب، به بررسي دورههاي مختلف مديريتي در باوهاوس ، سير تحول فعاليتها و رويكردهاي اين مدرسه بين سالهاي ۱۹۱۹ تا ۱۹۳۳، تاثيرات جريانهاي سياسي و همچنين دلايل منحل شدن آن پس از بستهشدنش بهدست نازيها پرداخته است.
كتاب علاوه بر پيشگفتار شامل ۳۲ بخش با عناويني چون «والتر گروپيوس و خط مشي وي براي باهاوس»، «ريشههاي راديكاليسم هنري»، «بيانيهي باوهاوس، ۱۹۱۹»،«دورههاي مقدماتي»، «كارآموزي و ديپلم»، «كارگاهها»، «آموزهي فرم، آموزهي صنعتگري»، «اساتيد و اساتيد جوان»، «زنان، مردان، زوجها»، «از اكسپرسيونيسم تا كانستراكتيويسم»، «نظريههاي طراحي»، «ايدههايي براي ساخت خانه»، «دفتر مدير در وايمار، ۱۹۲۴» و «ساختمان باوهاوس در دساؤ، ۱۹۲۵-۱۹۲۶» است.
از ديگر عناوين كتاب ميتوان «معماري مسكوني نوين»، «اصلاحطلبي و آوان- گارد با مديريت گروپيوس»، «مديريت هانس ماير»، «تغيير اساتيد»، «طراحي علمي»، «تدارك براي مردم و نه تجمل»، «مديريت ميس وان در روهه»، «تنشهاي سياسي»، «ساختارهاي جديد»، «نازيهاي عليه باوهاوس» و «سخن آخر: افسانهي باوهاوس» را نام برد.
در بخش «نظريههاي طراحي» درباره رويكردهاي اين مدرسه ميخوانيم: «تا زماني كه گروپيوس مدير باوهاوس بود، شكلهاي پايه و رنگهاي اصلي، همچنان در حكم نوعي الفباي طراحي در كارگاهها بودند. رنگهاي اصلي و شكلهاي پايه قصهاي طولاني دارند. رد آنها را ميتوان در قرن نوزدهم در تئوريهاي (يوهان هاينريش) پستالوتسي، نظريهپرداز پداگوژيك سوئيسي پيدا كرد و همچنين در آثار نقاشان پوئنتيليست (=نقطهپرداز) فرانسوي. »
در باوهاوس خصوصيات مختلفي به هركدام از فرمهاي اصلي نسبت داده شد و به اعتقاد نويسنده اين مسئله نقطه عزيمت آموزشهاي كاندينسكي و كله بوده است. دروسته در اينباره مينويسد: «نظريه رنگي كه ايتن، كله و كاندينسكي كار خود را بر پايهي آن قرار دادند، از سيستمهاي رنگي توسط ي. و. گوته، ف. اُ. رونگه و آ. هولتسل سمت و سو گرفته بود. ايتن و كاندينسكي رنگ را به فرم مرتبط مي كردند، درحاليكه كله اين كار را نكرد.»
در بخش آخر كتاب نيز كه «افسانهي باوهاوس» نام دارد درباره سبك باوهاوس ميخوانيم: «زمانيكه باوهاوس در سال ۱۹۳۳ بسته شد، اصطلاح «سبك باوهاوس» در روزنامههاي آلماني و مجلات تخصصي كاملا جا افتاده بود. بازگشايي مدرسه در سال ۱۹۲۶ توجه عموم را بيش از پيش جلب كرد. گروپيوس عكسهاي متعدد و منحصربهفردي براي مجله معماري «باو ولت» و مجله مردمپسند «داس ايلوستريرته بلات» فراهم آورد. با اين كار او هم كنجكاوي محفلهاي حرفهاي و تخصصي را ارضا كرد و هم خوانندگان مجلات مصور را، كه تعدادشان روزبه روز رو به افزايش بود.»
این کتاب با زیرعنوان «۱۹۳۳-۱۹۱۹/ اصلاح و آوان-گارد» به بررسی تاریخچه مدرسه هنری «باوهاوس» در آلمان و نحوه فعالیت دانشجویان و استادان آن اختصاص دارد.
مدرسه باوهاوس یکی از مهمترین آغازگران جنبش مدرنیسم و از سردمداران استفاده از فرمهای پایه(مربع، مثلث و دایره)، رنگهای اصلی (آبی، قرمز و زرد) ، اثاثیه لولهای شکل از جنس فولاد ، معماری مکعبی سفید و کارکردگرایی بوده است.
باهاوس متعلق به طیف سیاسی چپ بوده و ابتکارات مدرن آن در دوره رایش سوم با وجود اتهامات و برچسبهایی چون «بلشویست فرهنگی»، «انترناسیونالیست» و «یهودی»، بسیار مورد استفاده رژیم نازی قرار میگرفته است.
ماکس بیل در سال ۱۹۵۱ درباره این مدرسه ميگويد: «باوهاوس در آلمان امروز به یک اسطوره تبدیل شده است.» در پیشگفتار کتاب در همین ارتباط میخوانیم: «جنبههای گوناگون باوهاوس در مقام یک مدرسه بسیار بیش از آن چیزی بود که از اصطلاح «افسانهی باوهاوس» به ذهن خطور میکرد...»
والتر گروپیوس اولین مدیر مدرسه باوهاوس در سال ۱۹۱۹، سال تاسیس اين مدرسه، بیانیهای با عنوان «باوهاوس» گرد آورد که مجموعهای بود از ایدههای مختلف در مورد آموزش غیر آکادمیک و اصلاح مدارس هنر. وی در این بیانیه ضرورت همکاری بین هنرمندان و صنعتگران را اعلام کرد و در این راه، بار دیگر ایده سنتزی را بهخدمت گرفت که به دوره ورکبوک او بازمیگشت.
اصول زيباشناختي كه پيش از ترك باوهاوس بهوسيله گروپيوس در سال ۱۹۲۸ در آن بهوجود آمده بودند، تا امروز نيز شاخصه «سبك باوهاوس» شمرده مي شوند. طرحهايي كه معمولا پيچيده و مركب بودند، بر هويتي ماشينوار تاكيد ميكردند و در تقابل آشكار با فرمهاي منسجم و شناور قرار ميگرفتند.
نويسنده درسراسر اين كتاب، به بررسي دورههاي مختلف مديريتي در باوهاوس ، سير تحول فعاليتها و رويكردهاي اين مدرسه بين سالهاي ۱۹۱۹ تا ۱۹۳۳، تاثيرات جريانهاي سياسي و همچنين دلايل منحل شدن آن پس از بستهشدنش بهدست نازيها پرداخته است.
كتاب علاوه بر پيشگفتار شامل ۳۲ بخش با عناويني چون «والتر گروپيوس و خط مشي وي براي باهاوس»، «ريشههاي راديكاليسم هنري»، «بيانيهي باوهاوس، ۱۹۱۹»،«دورههاي مقدماتي»، «كارآموزي و ديپلم»، «كارگاهها»، «آموزهي فرم، آموزهي صنعتگري»، «اساتيد و اساتيد جوان»، «زنان، مردان، زوجها»، «از اكسپرسيونيسم تا كانستراكتيويسم»، «نظريههاي طراحي»، «ايدههايي براي ساخت خانه»، «دفتر مدير در وايمار، ۱۹۲۴» و «ساختمان باوهاوس در دساؤ، ۱۹۲۵-۱۹۲۶» است.
از ديگر عناوين كتاب ميتوان «معماري مسكوني نوين»، «اصلاحطلبي و آوان- گارد با مديريت گروپيوس»، «مديريت هانس ماير»، «تغيير اساتيد»، «طراحي علمي»، «تدارك براي مردم و نه تجمل»، «مديريت ميس وان در روهه»، «تنشهاي سياسي»، «ساختارهاي جديد»، «نازيهاي عليه باوهاوس» و «سخن آخر: افسانهي باوهاوس» را نام برد.
در بخش «نظريههاي طراحي» درباره رويكردهاي اين مدرسه ميخوانيم: «تا زماني كه گروپيوس مدير باوهاوس بود، شكلهاي پايه و رنگهاي اصلي، همچنان در حكم نوعي الفباي طراحي در كارگاهها بودند. رنگهاي اصلي و شكلهاي پايه قصهاي طولاني دارند. رد آنها را ميتوان در قرن نوزدهم در تئوريهاي (يوهان هاينريش) پستالوتسي، نظريهپرداز پداگوژيك سوئيسي پيدا كرد و همچنين در آثار نقاشان پوئنتيليست (=نقطهپرداز) فرانسوي. »
در باوهاوس خصوصيات مختلفي به هركدام از فرمهاي اصلي نسبت داده شد و به اعتقاد نويسنده اين مسئله نقطه عزيمت آموزشهاي كاندينسكي و كله بوده است. دروسته در اينباره مينويسد: «نظريه رنگي كه ايتن، كله و كاندينسكي كار خود را بر پايهي آن قرار دادند، از سيستمهاي رنگي توسط ي. و. گوته، ف. اُ. رونگه و آ. هولتسل سمت و سو گرفته بود. ايتن و كاندينسكي رنگ را به فرم مرتبط مي كردند، درحاليكه كله اين كار را نكرد.»
در بخش آخر كتاب نيز كه «افسانهي باوهاوس» نام دارد درباره سبك باوهاوس ميخوانيم: «زمانيكه باوهاوس در سال ۱۹۳۳ بسته شد، اصطلاح «سبك باوهاوس» در روزنامههاي آلماني و مجلات تخصصي كاملا جا افتاده بود. بازگشايي مدرسه در سال ۱۹۲۶ توجه عموم را بيش از پيش جلب كرد. گروپيوس عكسهاي متعدد و منحصربهفردي براي مجله معماري «باو ولت» و مجله مردمپسند «داس ايلوستريرته بلات» فراهم آورد. با اين كار او هم كنجكاوي محفلهاي حرفهاي و تخصصي را ارضا كرد و هم خوانندگان مجلات مصور را، كه تعدادشان روزبه روز رو به افزايش بود.»
همچنين در انتهاي اين بخش درباره چرايي افسانه خواندن باوهاوس آمده است: «تاويل دوباره «باوهاوس» توسط گروپيوس، آنرا به ايدهاي تقليل داد كه معمولا از آن بهعنوان افسانه ياد ميشود. نبايد از ياد برد كه اين افسانه توسط گروپيوس ساخته شده است. او اطمينان ميداد كه ... با وجود چند پژوهش منتقدانه دربارهي اين مدرسه، هنوز اين تصوير از باوهاوس، قوهي اسطورهاي خود را از دست نداده است. »
لینک مرتبط : http://lite.armanshahr.org/3-X-X-0-541.html
+ نوشته شده در یکشنبه ۲۱ تیر ۱۳۸۸ ساعت توسط لایقی
|
