ماه مبارک رمضان مبارک
حلول ماه مبارک رمضان مبارک بر تمامی مسلمین جهان مبارک

حلول ماه مبارک رمضان مبارک بر تمامی مسلمین جهان مبارک


جامعه معماری داخلی ایران بر آن است تا میزگردهای تخصصی ای را با محوریت معماری داخلی با حضوراساتید برجسته معماری و معماری داخلی برگزارنماید . موضوع دومین میزگرد ” خانه ایرانی ” می باشد که در روز سه شنبه ۱۹٫مرداد .۱۳۸۹ از ساعت ۱۰:۳۰ صبح در خانه هنرمندان با حضور اساتید ذیل برگزار می گردد :
جناب آقای دکتر کامران افشار نادری
جناب آقای مهندس رضا دانشمیر
جناب آقای دکتر ناصر خاکی
جناب آقای دکترعبدالرضا محسنی
جناب آقای دکتر برزو ایزدپناه
سرکار خانم دکتر فاطمه کاتب
+ سایت مرجعی وجود نداشت، اخبار این سمینار متعاقبا” اعلام خواهد شد
پ.ن : با این شماره هماهنگ کنید. به شکل جالبی گویا شرکت در این همایش پیچیدست!
روابط عمومی
پرهام رشیدی
تلفن : ۱۸۹۵۸۴۲-۰۹۱۲ فکس : ۸۸۹۶۲۷۷۵-۰۲۱
برگرفته از سایت یک معمار :
همواره
در فرآیند آفرینش هر اثر بدیع، خواه در آفرینش قطعه ادبی، خواه در خلق
تابلوی نقاشی، خواه در خلق قطعه موسیقی و حتی در آفرینش اثر معماری، آنچه
بسیار مهم است نیرومندی قوه خلاقۀ ذهن خالق اثر است که میتواند آن اثر را
بینظیر، اثربخش و ماندگار نماید. لازم به توضیح نیست که خلق آثار معماری،
از آنجا که معماری ظرف و بستر زندگی انسانها قلمداد میشود، از خلق سایر
آثار هنری دشوارتر و پیچیدهتر است. آنجا که پای زندگی آدمیان به میان
میآید، میبایست خلاقیت طراح مجهز به دانشهای فراوانی گردد که در حوزۀ
معماری دخیل و تأثیرگذارند. علوم دخیل در فرآیند طراحی معماری ریشه در علوم
انسانی (همچون جامعهشناسی، روانشناسی، علوم رفتاری و ...) و علوم فنی و
مهندسی (همچون علم استاتیک و سازه، مقاومت مصالح و ...) و علوم هنر (همچون
زیبایی شناسی، علم ترکیب رنگها و ...) دارند. این علوم در تأثیری دوجانبه
هم میتوانند تخیل معمار را محدود و مقیّد نمایند و هم میتوانند مولّد
ایده طراحی در ذهن خلاق طراح باشند. از آنجا که طراحی مهارتی بسیار پیچیده است، طراح برای خلق آثار بدیع میبایست حداقل در دو حیطه خود را تقویت نماید. نخست
تقویت قوۀ اندیشه و تخیل است، البته تخیلی مقیّد و مبتنی بر واقعیت و مجهز
به دانش. طراح چشمان خود را میبندد و با ذهن دانشمندش، به عالم رؤیا سفر
میکند و خود را غوطهور در تخیلاتی ناب از فضا و مکان و زندگی انسانها
میسازد. اما خوب بعد چه؟ آیا میبایست رؤیای شیرین و زیبای وی در قفس تنگ
ذهنش زندانی گشته و نهایتاً با بههم ریختن رشتۀ افکارش در زمان دفن شود؟
در اینجا وظیفه دوم طراح خود مینمایاند. اینجاست که وی میبایست خود را
مسلط و مجهز به فنونی نماید که بتواند آنچه در اندیشۀ خود دیده، به دیگران
نیز بنمایاند. از
طرفی آنچه در اینجا رخ میدهد، فروکاست ساحت اندیشه از عالم ذهن طراح
(عدم) به ساحت ماده (وجود) است. این فروکاست محتوایی حتمی و اجتنابناپذیر
است. ساحت اندیشه، آزاد، رها و فارغ از چندوچونهاست اما واقعیت، تجسم مادی
اندیشه و محصوریت آن در جسم و محدودیتش در ماده است. آیا میبایست طراح
نسبت به این فروکاست و میزان آن بیتفاوت باشد؟ آنچه وجودش در اینجا ضروری
میگردد، یافتن و تقویت ابزاری است که بتواند نخست هر آنچه در رؤیای مقیّد
طراح میگذرد، در همان آن، پیش از آنکه چیزی از آن زایل یا فراموش گردد، تا
آنجا که ممکن است، ثبت نماید و سپس آن را برای سایرین (حداقل کارفرما و یا
مجری طرح) نیز قابل فهم و ملموس نماید. نیاز
به ثبت ایدههای ذهنی نیاز به ابزاری را توجیه میکند که سهل الوصول و
نیرومند باشد و چه ابزاری دمدستتر از دست طراح؟ دست طراح میتواند پیش و
بیش از هر ابزار دیگری به کمک او بیاید و حتی ایدههای ذهنیاش را تقویت
نماید به شرط آنکه آماده و مجهز باشد. از اینجاست که میتوان به ضرورت
تقویت ثبت ایدههای خلاقانه به کمک ترسیمهای دست آزاد در فرآیند طراحی پی
برد. اسکیس ثبت و پرداخت آن چیزی است که در ذهن طراح میگذرد. حال هرچه
توانایی دست طراح در ثبت جزئیات ایدههای ذهنیاش بیشتر باشد، طراح را
بیشتر یاری نموده و میزان تنزل مرتبه ذهنیت به عینیت مادی را کاهش میدهد و
تجسم مادی آن ایده ذهنی رابیشتر به آنچه در ذهن طراح خطور کرده است، نزدیک
میکند.
برگرفته از سایت : ایوان
به قلم علی اکبری
گویند فردی شعری سروده و آن را نزد صائب تبریزی آورده تا نظر استاد را نسبت به سرودههایش جویا شود. صائب چند بیتی خواند و نگاهی به فرد انداخت. چند بیتی دیگر خواند و نگاهی دیگر به وی کرد. کمی ادامه داد و ناگهان از مرد پرسید تا کنون شعری خواندهای؟ مرد با صدایی بلند و اعتماد به نفسی تمام گفت: خیر. تاکنون بیتی نخواندهام. صائب بدو گفت: من هزاران شعر خواندهام تا بیتی بسرایم، تو بیتی نخوانده شعری سرودهای؟
حکایت، زبان حال خلق هر اثر هنری است. آیا به راستی میتوان بدون دیدن و مطالعه آثار و بدایع بزرگان و استادان در هر رشته هنری، به خلق اثری نو که البته ماندگار و اثرگذار نیز باشد، دست زد؟ آیا میتوان بدون برخورداری از ذخایر ذهنی برگرفته از آثار بزرگان راه آنان را پیمود؟ مسلماً خیر.
اما آنچه بیان شد چه ارتباطی با ترسیم کروکی پیدا میکند؟ حضور در مکان و دیدن بناها و ترسیم کروکی باعث میگردد ناخودآگاه اصول طراحی و الگوهای خلق فضا در ذهن و دست معمار رسوخ و رسوب نماید. معمار با ترسیم کروکی اصولی را میآموزد که در هیچ کلاس درس و کتابی نمیتواند بیاموزد. به ویژه آنکه اصول طراحی معماری ایرانی معمولاً ثبت و ضبط نشده اند و سینه به سینه منتقل میشده اند و اینک با گسست معماری ایرانی، آن اصول در حال فراموشی اند. آیا راهی مؤثرتر از ترسیم کروکی میتوان برای یادگیری آن اصول متصور شد؟
اما پرسش دیگری که مطرح میگردد اینکه آیا نمیتوان با آموختن شیوه و فرآیند طراحی معماران بزرگ جهان دست به آفرینش آثار معماری منحصر به فرد و حتی ماندگار زد؟ در پاسخ باید گفت که با فرض آینکه یادگیری اصول و فرآیند طراحی معماران بزرگ به طور تام و کامل میسر گردد، اما آیا محصول میتواند معماری ایرانی قلمداد گردد؟ شاید از آنجا که عنصر مشترک در همۀ آثار معماری برجستۀ شرق و غرب عالم، انسان است، میتوان اشتراکاتی در خلق فضاهای آنان یافت اما شکی نیست که نتیجه، معماری خالی از هویت ایرانی و بی ریشه است. از آنجا که مکان، زبان، پیشینۀ تاریخی، اساطیر و داستانها و دین و ... مؤلفههای هویت ایرانی قلمداد میشوند، پس میبایست معماری ایرانی را در محدودۀ جغرافیایی حوزۀ تمدنی ایران فرهنگی جست و آموخت. آنچه کهن الگوهای آفرینش فضای بدیع متأثر از عالم ذهن ایرانی است در همین مکان نهفته است. اگر معماری بخواهد معماری ایرانی را بیاموزد و عرضه نماید، راهی جز آموختن اصول خلق فضای ایرانی، آنچه در گذر قرون متمادی شکل گرفته است، ندارد. و این میسر نمیشود جز با دیدن و ترسیم ابنیه بومی معماری ایران. با توجه به آنچه در بالا پیرامون عدم ثبت اصول معماری ایرانی بیان شد، راهی مؤثرتر از حضور در فضا و تجربۀ حس مکان در فضا و افزون بر آن ترسیم آنچه پیش چشم ناظر برپا گشته است، برای یادگیری آن اصول میتوان یافت؟
تجربۀ مستقیم حس مکان در فضا، درسی است که هیچ کلاس و دانشگاه و کتابی نمیتواند به معمار بیاموزد. در اینجا بعد دیگری از موضوع رخ مینمایاند. حضور در فضا به ویژه آنگاه که به اتفاق جمعی از دوستان رخ دهد، شرایط ایجاد «خاطره» را فراهم میکند. شرایط ایجاد خاطره، انسان، زمان، مکان و اتفاق است. در ترسیم کروکی شرایط ایجاد خاطره آنچنان قدرتمند است که حتی با گذشت سالها، با نگاه به آن، فرد میتواند به راحتی آن لحظات احتمالاً شیرین را پیش چشمان خود ببیند . این اولین شرط هویتمندی در حس تعلق به مکان است.
مهمترین راه احساس تعلق به مکان وجود خاطرات شیرین از مکان در ذهن افرد است. اردوهای ترسیم کروکی قدرتمندترین شرایط را برای این امر مهیا میسازند. فردی که به مکانی خاص احساس عمیق تعلق داشته باشد، فردی هویتمند میگردد که در حفظ و نگهداری و حتی بازآفرینی آن مکان و میراث گرانبهای به او رسیده میکوشد. اما انسان بیگانه با هویت خویش نگاه به آن سوی «آب» دارد تا از آن سو چیزی را ارتزاق نماید. حال آن چیز، هر چه میخواهد باشد، مهم نیست. مهم این است که از آن سوی «آب و خاک» آمده است و نهایتاً حاصل کار، در باطن، خلق فضاهایی نامأنوس و بیریشه و در ظاهر آشفتگی و هرج و مرج است.
اما ترسیم کروکی ضمن آشناسازی ذهن طراح با الگوها و اصول معماری بومی و افزایش توانایی وی در خلق معماری بومی، با ایجاد حس تعلق به مکان در فرد، وی را نسبت به ارکان هویت خویش علاقهمند، وفادار و نسبت به آن دلسوز مینماید و امید به احیای فضای مطلوب مأنوس ایرانی را در دوران کنونی زنده نگه میدارد.
برگرفته از سایت : ایوان
کوروش فرزامی، طراح سردر دانشگاه تهران
به دیار باقی شتافت

کوروش فرزامی طراح سر در به یادماندنی دانشگاه تهران در سن73سالگی به دیار حق شتافت.
به
گزارش خبرنگار واحد مرکزی خبر ؛ وی فارغ التحصیل1343از دانشگاه تهران و
از برجسته ترین معماران معاصر کشور بود که سر در دانشگاه تهران را همزمان
با فارغ التحصیلی طراحی و اجرا کرد.
این سردر بر روی اسکناس های پنجاه تومانی نمادی از مرکز علم و دانش کشور و برای بسیاری از گردشگران تداعی کننده تهران است.
سر در قبلی دانشگاه تهران پس از26سال جای خود را به این سر در نمادین داد.
در
آن سال به دستور ریاست وقت دانشگاه طرحی در میان دانشجویان به مسابقه
گذاشته شد؛ ازمیان طرح های رسیده طرح دانشجویی به نام کورش فرزامی از
دانشکده هنرهای زیبا به عنوان طرح برتر برگزیده شد.
طرح سر در اصلی
دانشگاه تهران الهام گرفته از تصویر خیالی دو پرنده است که بال هایشان را
برای اوج گرفتن و برخاستن از زمین بازکرده و علم و دانش به دوبال تشبیه شده
اند که ورود و خروج از دانشگاه با آن ممکن است.
سر در دانشگاه تهران به شماره2445به عنوان اثر فرهنگی تاریخی در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
ساخت
مرکز صدا و سیمای شهرهای سنندج و مهاباد، شهرک مسکونی دانشگاه تهران،
مجموعه صنعتی صدا و سیما، بیمارستان تهران کلینیک، کارخانه زامیاد، غرفه
ایران در نمایشگاه بین المللی اوزاکای ژاپن، غرفه فرانسه در نمایشگاه بین
المللی تهران از جمله آثار مهندس و هنرمند فقید کوروش فرزامی است.
برگرفته از سایت : ایوان
ایمیل: hamayesh@mobarakeh-uast.ir
برگرفته از سایت : آرمانشهر

گروه تخصصی معماری سازمان نظام مهندسی ساختمان گیلان مسابقه طراحی معماری
“مرکز تجارت صنعت ساختمان” با داوری اساتید معماری کشور و جوایز ارزنده
برگزار می کند
کارفرما :شرکت عمران تجارت تیراژه
مهلت ثبت نام اولیه ۱۵ شهریور مهلت ارائه آثار ۳۱ شهریور
- اطلاعات بیشتر : اینجـــــا و اینجــــــا
برگرفته از سایت یـک مـعـمـار : مسابقه طراحی معماری "مرکز تجارت صنعت ساختمان"
اهداف مسابقه
1. ترویج و
اشاعه ی اُلگوهای مطلوب و مناسب در معماری داخلی
2. ارتقاء کیفیّت
فضاهای داخلی
3. تأکید بر ضرورتِ استفاده از متخصّصان در فعّالیّتِ
معماری داخلی
4. حسّاس نمودنِ دست اندرکاران اعم از کارفرمایان،
متخصّصان و دانشجویان این رشته ی دانشگاهی، و در کلّ، ایجاد حسّاسیّت بـه
موضوع معماری داخلی در افکار عمومی (ارتقاء سلیقه ی عمومی)